XXVII Bieg Zwycięstwa

Na początek wierszyk...

Dzień zwycięstwa, maj zielony, białe kwitną bzy.
Dziadek usiadł zamyślony, wspomniał wojny dni.
Jak z Radziecką Armią sławną w bój na wroga szedł.
Działo się to tak niedawno, a zda się, że wiek.

Jak miał Miszę towarzysza, co w okopach padł,
Z takim Miszą można było zawojować świat!
Dzień zwycięstwa maj zielony białe pachną bzy.
Dziadek usiadł zamyślony, wspomnij z nim i Ty!

Wierszyk, którego uczyłem się w pierwszej klasie szkoły podstawowej (autora niestety nie pamiętam), czyli (jakby nie licząc) dwadzieścia pięć lat temu, tj. w czasach, gdy dień pabiedy świętowany był 9 maja. Obecnie rocznica zakończenia II wojny światowej obchodzona jest 8 maja i tak się atrakcyjnie złożyło, że w tym roku dokładnie 8 maja w Bojanowie miał miejsce 27-my już Bieg Zwycięstwa. Biegłem i ja.

A bieg to był specyficzny - brak wpisowego, nietypowy dystans (ok. 12 km z naciskiem na "ok.") i rekord frekwencji, bo w tym roku zameldowało się ponad stu (dokładnie 131) biegaczy. Dodatkową atrakcją była trasa, która w pewnym momencie prowadziła przez sam środek byłego PGR-u, obecnie działającego jako Sp. z o.o. (najgłośniejszy doping był ze strony krów).

Fot.: Dania n

A jeśli by kto pytał jak mi poszło, to odpowiem, że nie poszło... bo pobiegło. Ale to, że na całym dystansie biegłem poczytuję sobie za największy sukces dnia wczorajszego. Wszystko przez to, że jako taktykę przyjąłem brak taktyki i bieg na tzw. wyczucie, i podobnie jak Kuba, tuż po starcie dałem się nieco ponieść psychologii tłumu i zacząłem zdecydowanie za ostro - po pierwszym kilometrze stoper wskazywał 4 minuty, a po drugim nieco ponad osiem. Na szczęście z odsieczą podążyło mi rozwiązane sznurowadło, bo takiego tempa na pewno długo bym nie utrzymał. A i tak musiałem zwalczyć dwa kryzysy. Drugi minął, gdy na horyzoncie ujrzałem bojanowski rynek, z którego startowaliśmy i wydawało mi się, że również tam będzie meta. Tymczasem przebiegłem rynek, a mety nie widać... Okazało się, że muszę przebiec jeszcze kilkaset metrów na stadion i jeszcze pół okrążenia wokół stadionu. Ale dobiegłem - z czasem 0:57:47, zajmując 21 23 miejcie w kategorii wiekowej i 88 (jeśli dobrze pamiętam) w kategorii open, co by było jest ciekawym zbiegiem okoliczności bo taki właśnie miałem numer startowy.

Czy wrócę do Bojanowa za rok? Jeśli tylko będę mógł, to z wielką przyjemnością. Zwłaszcza, że start w XXVII Biegu Zwycięstwa była tylko jedną z bojanowskich przyjemności...