Man muss Prioritäten setzen

Jak mawiają nasi przyjaciele Słowianie zza zachodniej granicy...
Niestety w ostatnich dniach musiałem mocniej skupić się na tej z dziedzin mojego życia, która z bieganiem ma niewiele wspólnego i siłą rzeczy bieganie poszło nieco w "odstawkę". No cóż - życie! W zeszłym tygodniu udało mi się wyjść raz (ale o tym już pisałem). W tym tygodniu też tylko raz - w czwartek: 5 km w tempie półmaratonu i po 3 km w pierwszym zakresie na rozgrzanie i schłodzenie. Czuć było chwilowy brak regularności w bieganiu i zmęczenie materiału związane z intensywną pracą nad ową inną (pewnie bardziej to drugie) dziedziną, bo aby utrzymać tętno w pierwszym zakresie, musiałem biec (a właściwie wlec) w tempie zbliżonym do 7 km/min. A nogi spragnione biegu wciąż chciały szybciej.
Nogi "odbiją" sobie jutro, bo już jutro z silną warszawsko-poznańską grupą Blogaczy meldujemy się rano na Polach Mokotowskich. Chociaż tą swoją życiókę to ja jutro słabo widzę...

Start w Accreo Ekiden będzie też pierwszą okazją do sprawdzenia "w boju" Adidasów RS. Moje pierwsze wrażenia pokrywają się z tym, co przeczytałem w jednym z czasopism dla biegaczy: Adidasy w odróżnieniu od butów Nike, które potrzebują nieco czasu, żeby się dopasować, od razu dają pełny komfort i wygodę. Na prawdę biega się w nich bardzo przyjemnie. Ale jak to mówią - żelazo sprawdza się w ogniu. Jak już pisałem, pierwszy poważny "ogień" jutro.