Dywagacje pomaratońskie

28 kwi 2010

Cały czas się ciesze, że dobiegłem...
Policzyłem sobie między-tempa. Pierwsze 10 km: 6:04 min/km. Pierwszy odcinek, spokojne tempo, brak przerw. Druga "dycha" 6:19 min/km, czyli można wręcz przyjąć, że utrzymywałem stałe tempo. Między dwudziestym a trzydziestym kilometrem zaskoczenie - 5:16! Skąd to się wzięło? być może z "poszukiwań" toytoya - naprawdę byłem jak ten pies, który widząc drzewo na pustyni mówi do siebie "Jeśli to fatamorgana to mi chyba pęcherz pęknie!". A z kolei ostatnie 12,195 km - 6:59. Nie bez kozery mówią, że maraton zaczyna się po trzydziestce...
A na następny raz zapamiętam sobie jeszcze jedno - jeśli zapowiadają "słoneczną" pogodę, zaopatrz się chłopaku w krem z filtrem UV, zaoszczędzisz nie tylko na kremie łagodzącym oparzenia słoneczne.

W każdym bądź razie córka była zadowolona z tego, co tata przywiózł...

2 komentarze:

Anonimowy,  29 kwi 2010 07:56:00  

jeszcze raz wielkie graty :)widać, Twoja Panieneczka jest bardzo dumna ze swego Taty !!! pozdrowaśki dla całej rodzinki :) tete

Hankaskakanka 30 kwi 2010 19:28:00  

Znajomi, którzy biegli w Krakowie również wrócili tacy więcej pomidorowi na buziach :) Błysk w oku małej wróży dobre wyniki na długich dystansach :)

Prześlij komentarz

Przeszukaj bloga

Ładowanie...

Statystyka

stat4u

  © Blogger template On The Road by Ourblogtemplates.com 2009

Back to TOP